Specialisten in Assessment, HRM, 
Inhoudelijke & Persoonlijke ontwikkeling

Interessant

12 februari 2016

Non-verbale gezichtsuitdrukking geeft helderheid over persoonlijkheidstype

Non-verbale gezichtsuitdrukking geeft helderheid over persoonlijkheidstype

De taal van microbewegingen en het voorspellen van gedrag

In samenwerking met de Universiteit van Amsterdam heeft INSA een uitgebreid wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de betekenis van vooral repeterende microbewegingen in het gezicht van een individu (dus niet gezichtsuitdrukkingen die een enkele keer voorkomen). Publicatie in een internationaal wetenschappelijk tijdschrift wordt nu voorbereid.
Wat blijkt is dat elk individu een kenmerkend en zich steeds herhalend repertoire laat zien van microbewegingen. Wij noemen dit het Persoonlijk Non-verbaal Repertoire. Uit het onderzoek blijkt verder dat dit Persoonlijk Non-verbaal Repertoire algemene informatie bevat over de (onbewuste) gedragsstrategieën van de persoon en daarmee over zijn of haar algemene kwaliteiten, valkuilen en behoeften in contact met anderen.
Dat betekent dat u met behulp van non-verbale strategie analyse in hoge mate kunt voorzien hoe iemand zich in een situatie (ook in een team) zal gedragen; het betekent ook dat u kunt ‘zien’ wat u moet doen om snel een goed contact met uw gesprekspartner op te bouwen. Bijzonder is dat u de medewerking van uw gesprekspartner niet nodig hebt om uw analyse te maken. U hoeft slechts te (leren) observeren; vragenlijsten zijn niet nodig.

Typering

In de combinatie van Persoonlijk Non-verbaal Repertoire en (onbewuste) gedragsstrategieën komen uit het onderzoek 3 basistyperingen naar voren. Deze komen bij veel mensen ook in combinaties voor, waarbij zichtbaar is hoe mensen in verschillende situaties ‘schakelen’ tussen die strategieën. In totaal zijn 7 strategietypen aanwijsbaar, die als handvat dienen om gedrag van mensen te begrijpen, te voorspellen en te beïnvloeden. Onze typeringen zijn niet statisch, maar houden rekening met de (situationele) dynamiek die mensen laten zien.
Het wetenschappelijk onderzoek dat door INSA samen met de Universiteit van Amsterdam is uitgevoerd is vernieuwend en tot op vandaag uniek. In de achterliggende 60 jaar is het (internationale) wetenschappelijk onderzoek naar microbewegingen in het gezicht bijna uitsluitend gericht geweest op de vraag in welke mate gezichtsuitdrukkingen iets zeggen over de emoties van de persoon.
De meningen daarover lopen sterk uiteen (bekende onderzoekers en auteurs zijn bijvoorbeeld Paul Ekman, James Russell, Alan Fridlund, Nico Frijda).
INSA is de eerste die met een heel andere invalshoek die microbewegingen heeft onderzocht en ook een nieuwe dimensie heeft kunnen aantonen. 
Er zijn wel al eerder mensen geweest die de samenhang tussen microbewegingen en gedrag hebben gezien. In 1867 publiceerde de Duitse arts Theodor Piderit zijn ontdekking van zich herhalende microbewegingen in het gezicht en zijn theorie over de relatie met persoonlijkheidskenmerken. Een eeuw later herontdekte Goodfield dit verschijnsel en stelde vast, dat mensen, vooral op momenten van enige spanning, steeds dezelfde microbewegingen in het gezicht laten zien. Hij noemde die bewegingen het ‘non verbal leak’, omdat zij zich buiten de greep van het bewustzijn afspelen. Noch Piderit, noch Goodfield hebben hun opvattingen echter wetenschappelijk onderzocht. In Nederland is dat nu dus wel gebeurd, en met succes. 


Terug